Brusselse kringloopcentra ... Het klinkt minder bekend in de oren dan de Vlaamse Kringwinkels maar ze bestaan. We kennen hen beter onder hun individuele naam: Spullenhulp, Leger des Heils... Tijdens het laatste rondetafelgesprek in mei blijkt dat de idee leeft om de zichtbaarheid van de sector te verhogen onder een gemeenschappelijke naam hoewel nog niet iedereen overtuigd schijnt van het nut of de haalbaarheid van zo’n uniformisering. "Een tweede noodzaak is specialisatie” zegt een van de vertegenwoordigers van de sector. Op de eerste plaats specialisatie in herstellingen, niet in verkoop. Een bedrijf kan verkopen wat een ander heeft hersteld. Een delicaat punt is de samenwerking met de overheid: de huidige Brusselse regering heeft de subsidies voor elke ton hergebruikte goederen sterk verhoogd. Maar de sector zou graag een samenwerking opzetten met de Gemeenten zoals in Vlaanderen. Kringloopcentra kunnen dan erkenning krijgen om afval op te halen. Op dit moment worden de kringloopcentra niet beloond maar bestraft voor het afval dat ze ophalen. Al wat niet geschikt is voor hergebruik of recyclage, gaat naar de verbrandingsoven. Voor elke ton verbrand afval moeten de kringloopcentra een gepeperde honderd en tien euro betalen aan het publiek-private ovenbedrijf. Een schril contrast met de zestig euro subsidie per verkochte ton. Logisch toch dat de kringloopcentra terughoudend zijn om de ophaling van producten te verhogen. Herbruikbare spullen eindigen daardoor makkelijker... op jouw straathoek. Lees het volledig verslag in bijlage.