in excess

Binnen de Brusselse regering leeft
het idee om de onroerende voorheffing
te regionaliseren. De federale
wetgever heeft haar daartoe de macht
gegeven.

De onroerende voorheffing is nu
een percentage van het kadastraal
inkomen, een waarde die al heel lang
geen afspiegeling meer is van de
reële waarde of situatie van de
woning. Je betaalt vaak meer voor
een krot in een achtergestelde buurt
dan voor een belle étage in een rijkere
straat. Als het Gewest bevoegd
wordt over de berekeningswijze van
de onroerende voorheffing, kan ze
dat veranderen. Bovendien kan ze via
dit fiscaal instrument een groot deel
van de woekerwinsten op de huurmarkt
afromen. Bijvoorbeeld door de
voorheffing te berekenen op basis
van het verschil tussen de huurprijs
en een referentieprijs voor dat type
woning en die buurt. Dan kan je
eigenaars die overdreven prijzen vragen,
wat intomen. De Brusselse
Bond voor het Recht op Wonen
vraagt al jaren om zo’n instrument.
Je kan het ook gebruiken om investeringen
in energiebezuiniging te
belonen.

Allicht moeten we geen mirakels
verwachten van zo’n nieuwe huisbelasting.
Het Gewest zal het nooit
aandurven zwaar in te grijpen op
het marktmechanisme uit schrik voor
averechtse effecten. Als ze prijzen
echt proberen te drukken, klapt de
huurmarkt misschien in elkaar. Maar
om de excessen weg te werken, kan
dit wel nuttig zijn.

Albert Martens
Uittredend voorzitter